Τρίτη, 3 Απριλίου 2012



3 σχόλια:

αγριολουλουδο είπε...

Ειμαστε πλουσιοι μονο σε οσα δινουμε και φτωχοι για οσα αρνουμαστε.
Οποιος εχει πολλα λεφτα, εχει πολλους φιλους.
Οποιος δεν εχει καθολου,εχει καλο υπνο.
Η αρχη και το τελος του Χριστιανισμου ειναι η αγαπη.
Οπως το ρημα ''αγαπω'' αρχιζει με το Α και τελειωνει με το Ω.

αγριολουλουδο είπε...

Μια ζωή έψαχνα ανθρώπους..να με συντροφεύουν..
που να είναι ίδιοι με μένα...Αυτό που λέμε...
αδελφές ψυχές.....
άνθρωποι πλασμένοι ο ένας για τον άλλον..

... ... Να σκέφτονται όπως κι εγώ...
Να μπορώ να μοιραστώ πράγματα μαζί τους..
Να μην χρειάζεται να μιλήσω..
να με καταλαβαίνουν από πριν..
Είμαι δύσκολος χαρακτήρας..δε λέω...
Και πάντα απογοητευόμουν..όπως είναι φυσικό..

Που να βρεις αυτον που περιμένεις;
Που να βρεις το άλλο σου μισό σε τέτοιο κόσμο;

(Και δεν εννοώ πάντα τον έρωτα..γιατί σε όποιον
έχω πει αυτές τις σκέψεις τις έχει παρεξηγήσει!)

Αυτό που μου έλειπε είναι η συντροφικότητα..
απλά ένας άνθρωπος....που να είναι ΔΙΚΟΣ μου..
με όλη την έννοια της λέξης!
να νιώθεις ότι είσαι σημαντικός..για κάποιον..
χωρίς να έχεις κάνει κάτι σπουδαίο γι' αυτόν

αγριολουλουδο είπε...

Πως μπορεί, Γέροντα, να πλησιάσει κανείς τους νέους που έχουν παραστρατήσει;

- Με την Αγάπη. Αν υπάρχη αληθινή, αρχοντική αγάπη, αμέσως οι νέοι το πληροφορούνται και αφοπλίζονται. Έρχονται στο Καλύβι παιδιά, από χίλιες καρυδιές καρύδια, με διάφορα προβλήματα.

Τους καλωσορίζω, τους κερνώ, τους μιλώ και σε λίγο γινόμαστε φίλοι. Ανοίγουν την καρδιά τους και δέχονται και την δική μου αγάπη. Μερικά, ...τα κακόμοιρα, είναι τόσο στερημένα! Διψούν για αγάπη. Φαίνεται αμέσως που δεν ένιωσαν αγάπη ούτε από μάνα ούτε από πατέρα δεν χορταίνουν.

Έτσι άμα τα πονέσεις, άμα τα αγαπήσεις, ξεχνούν και τα προβλήματα και τα ναρκωτικά ακόμη, φεύγουν και οι αρρώστιες, αφήνουν και τις αταξίες και έρχονται ευλαβικοί προσκυνητές μετά στο Άγιον Όρος.

Γιατί πληροφορούνται κατά κάποιον τρόπο την Αγάπη του Θεού. Και βλέπω έχουν μια αρχοντιά που σου ραγίζει την καρδιά. Να μη δέχωνται μια οικονομική βοήθεια, ενώ έχουν ανάγκη, αλλά να πιάνουν δουλειά, για να τα βγάλουν πέρα και να πάνε την νύχτα στο σχολείο.