Άν ήταν όλα Αλλιώς

Την γλώσσα των αγγέλων αν μιλούσα,

δεν θα ένιωθε μόνη πλέον η ψυχή.

Σε κάστρα και σε πύργους άμα ζούσα,

σαν παραμύθι θά'ταν η ζωή!

Σε ξωτικά και σ'όμορφες νεράιδες

αν πίστευα για μια μόνο στιγμή...

... αν ζούσα σε βουνά και σε κοιλάδες,
τί όμορφη που θά'ταν η ζωή!!

Αν άκουγα τους ψίθυρους των ανέμων
σαν φύσαγαν ψηλά στον ουρανό...
αν είχα φτερά σαν των αγγέλων,
θα πέταγα,ν'αγγίξω τον Θεό!!

Αν ήτανε ο κόσμος δίχως χρόνο,
αν ήταν η ψυχή μας πιο αγνή...
δεν θα ένιωθε η καρδιά μας ποτέ πόνο,
θα ζούσαν όλοι οι άνθρωποι μαζί!

Θ'αλάφρωνε και κάποτε το βάρος,
που πλάκωνε την καρδιά μου από παιδί!
Και θά'χα και εγώ πλέον το θάρρος
να κάνω κάτι,έστω μίκρο, ν'αλλάξω αυτή τη γή!!

Αν ήτανε η ζωή μία μαγεία,
κι η μοναξιά αν δεν υπήρχε τελικά,
θα ζούσα και εγώ σε μια ταινία...
μια ιστορία,που τελειώνει ειρηνικά!!

Αν γίνονταν τα όνειρά μου αλήθεια,
αν ζούσα όλα αυτά για μια στιγμή!!
Αν η ζωή δεν ήταν μια συνήθεια,
κι αν δεν μιλούσαμε πλέον στην σιωπή...

Αν ήταν όλα αλλιώς μέσα στον κόσμο,
να μην υπήρχε η πείνα και η έχθρα μές στην γή!
Κι αν γύρω απ'του Θεού μας τον ολόφωτο τον θρόνο...
αν έψελναν αγγέλοι, με την μαγική τους την φωνή!!

Αν δεν υπήρχε ο πόλεμος και η βία,
αν δεν υπήρχε το μίσος κι ο καϊμός,
θα επικρατούσε παντού η αρμονία...
Πόσο χαρούμενος θά'ταν τότε ο Θεός!!!

Ύδωρ Ζωής !

- Νάχα τ΄ Αθάνατο νερό ,
να πιώ να ξεδιψάσω ...
για μια στιγμή Στο Θρόνο Σου ,
... ενώπιων να φτάσω ...

- Σου δίνω Εγώ , έλα να πιεις ,
παιδί μου , μη διστάζεις ,
είναι πηγή αστείρευτη ...
μ΄ Αυτό θα ξεδιψάσεις !

Είναι Το Ύδωρ Της Ζωής ,
που έχω Εγώ για Σένα ,
είν΄ οξυγόνο , είναι Τροφή ,
όλα από Εμέ , για Σένα !

Μην αναβάλλεις να το πιεις ,
να 'ρθεις να ξεδιψάσεις ,
και Την Αιωνιότητα
από τώρα να την πιάσεις .

Σε περιμένω , μην αργείς
Εγώ είμαι ΄δω για σένα ,
τη δίψα πού 'χεις στη ψυχή ,
ξεδίψασε Σε Μένα !!

✿.✿¯`•.¸ ¸.•´¯✿✿¯`•.¸ ¸.•´¯✿.✿✿.✿

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!!!

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ!!!

Ασε της Αγάπης ο άνεμος να σε πάρει....
****
Και μην ξεχνάς ποτέ πως η χαρά ξανάρχεται μετά την θλίψη,

σαν ουράνιο τόξο σου χαμογελά μετά απ'την άγρια καταιγίδα...

"Τα μάτια σηκώνω ψηλα,

Βοήθεια ψάχνω να βρω, βοήθειά μου είναι ο Χριστός,

που έπλασε γη και ουρανό!!"

Το αληθινό στη ζωή μας δεν είναι ότι βλέπουμε αλλά ότι βρίσκεται μέσα στην ψυχή μας।

Η αλήθεια της αγάπης δεν κυβερνάται από το νου της λογικής αλλά από την καρδιά του συναισθήματος.

Αναζήτησε την αγάπη μέσα από την καρδιά του άλλου.
...
Γίνε ρυάκι για τον διψασμένο..

Γίνε δενδράκι για τον φτωχό.

Γίνε πέτρα για τον ασθενή.

Γίνε όλο ζωή για τον πονεμένο.

Το θαυμαστό στη ζωή μας δεν είναι αυτό που βλέπουμε αλλά εκείνο που νιώθουμε με την καρδιά μας.

Διδάξου από τη ζωή την πουλιών την χαρά της καρδιάς σου και τη καθαρότητα της ψυχής σου.

Ακολούθησέ με στο δρόμο της σιωπής μου που οδηγεί στο κόσμο των αγίων.

Η ομορφιά της ζωής σου να είναι η ταπείνωση της ψυχής σου.

Η χαρά της ψυχής σου να είναι η αγάπη του Θεού.

Γίνε αγάπη για τους άλλους για να νικήσεις κάθε πάθος της ψυχής σου.

Γίνε αετός του πνεύματος!

Γίνε μια προσευχή για το Θεό.

Γίνε αγάπη για όλους.

Γίνε ότι ποθεί η ψυχή σου,

αρκεί να ζεις με το Θεό και για το Θεό.

΄Ολη η ζωή είναι σαν τριαντάφυλλο...

Χάνεσαι στα όμορφα ροδοπέταλά του και μεθάς από το γλυκό άρωμά του...

Έχει όμως αγκάθια...πολλά αγκάθια...όπως η ζωή και αν δεν προσέξεις θα πληγωθείς...

...και οι άνθρωποι είναι σαν τα τριαντάφυλλα όμορφοι, αλλά πάντα πληγώνουν τους άλλους...

Άλλοτε λίγο, άλλοτε πολύ...εξαρτάται από το αγκάθι που θα πιάσουμε...

Μια φορά κι ένα καιρό, ένα μικρό κεράκι βρισκόταν σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλα κεριά, τα περισσότερα από τα οποία ήταν πολύ μεγαλύτερα και πολύ ομορφότερα από αυτό. Μερικά ήταν δεμένα με κορδέλλες πολύχρωμες άλλα ήταν πιο απλά, σαν κι αυτό. Δεν ήξερε τον λόγο που βρισκόταν εκεί, και τα άλλα το έκαναν να αισθάνεται μικρό και ασήμαντο.
Όταν έπεσε ο ήλιος και σκοτείνιασε το δωμάτιο, είδε έναν άνθρωπο να μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Έρχονταν προς το μέρος του κρατώντας ένα αναμμένο σπίρτο. Κατάλαβε οτι θα του έβαζε φωτιά.

- Μη!! φώναξε, σε παρακαλώ μη!

Όμως ήξερε οτι δεν μπορούσε να ακουστεί και ετοιμάστηκε να υποφέρει τον πόνο, που ήταν σίγουρο οτι θα ακολουθούσε.

Προς μεγάλη του έκπληξή το δωμάτιο γέμισε με φως. Αναρωτήθηκε από που έρχεται το φως, αφού ο άνδρας είχε σβήσει το σπίρτο. Κατάλαβε ότι προερχόταν από τον εαυτό του.

Ύστερα ο άνδρας άναψε κι άλλα σπίρτα για να ανάψει με την σειρά του και τα άλλα κεριά. Όλα τα κεριά έδιναν το ίδιο φως με εκείνο.

Καθώς περνούσαν οι ώρες παρατήρησε ότι το κερί άρχισε να λιώνει. Κατάλαβε ότι σύντομα θα πέθαινε. Με την παρατήρηση αυτή, ανακάλυψε και τον λόγο που είχε δημιουργηθεί.

- Ίσως ο λόγος που βρίσκομαι στη Γη, είναι για να δίνω φως μέχρι να πεθάνω, ψιθύρισε.

Και αυτό έκανε.

''Ολοι μας μπορούμε να δώσουμε λίγο φως στον κόσμο. Δίχως να έχει σημασία το πόσο σημαντικοί ή ασήμαντοι, μικροί ή μεγάλοι είμαστε!!''

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

pimp myspace

pimp myspace